De eerste 2 warme dagen.

Ik ben hier in Nice in het gezelschap van echte wielrenners.

Op vrijdag ochtend was de zon al meteen lekker warm. De route liep langs de kust, maar had toch een aantal stevige klimmetjes. De Bloemenriviera deed zijn naam eer aan overal bloemen en bergen tot in de zee. Vele mooie vergezichten leverde dit op. De laatste klim was van de zee tot aan mijn verblijf. Het hoogte verschil was 200 meter over een afstand van 1,5km. Enkele zeer stijle stukken hadden een helling van 20%. En ja hoor wederom een stuk privé pad wat hermetisch afgesloten was. Resultaat: denk je er bijna te zijn, moet je nog 5 km extra. Maar ja er was wel een heerlijk zwembad en ik heb er dankbaar gebruik van gemaakt. Dit was de eerste keer dat ik mijn zwembroek kon gebruiken.

Zaterdag is de dag dat ik Italië ga verlaten. Slechts 78 km maar wel 1500 hoogte meters te overwinnen. Om 7:00 heb ik eerst een lekker duik genomen in het zwembad en daarna ontbeten en ingepakt. Nadat ik Frankrijk binnen gereden ben, gaat de route omhoog. Hierdoor kon ik Monaco van uit de hoogte zien liggen. het grondoppervlak stelt niets voor, maar Monaco heeft wel een aantal zeer hoge gebouwen. De warmte begin ik nu wel te voelen. Dan komt Nice in zicht. Éric, een vriendschap ontstaan uit een zakelijk contact, zorgde voor een warm onthaal. Hij was zeer geïnteresseerd naar mijn ervaringen tot nu toe.  ‘S avonds kregen we gezelschap van Cèsar, een voormalig prof wielrenner en voormalig lid van het Franse team. In Nice op een terras heerlijk gegeten en ook de gastheer van het restaurant is een fanatieke wielrenner.

Terwijl ik deze blog zit te schrijven, zijn Éric en Geraint, aan het fietsen. Toen zij begonnen was het 26 graden, een garantie voor een zware klus. Ik ga lekker relaxen. Vanmiddag staat er sightseeing in Nice op het programma.

Dit vind je misschien ook interessant: